پیغام بدل سوخته باد صبا داشت

آن شاه که گاهی نظری سوی گدا داشت

یارب ز سرم سایه لطفش ز چه وا داشت

زان روز طرب یاد که از غنچه دهانی

آراست چو فراش قضا بزم تنعم

از خوان طرب خون جگر قسمت ما داشت

روزی که زدندی همگی ساغر عشرت