اندام تو خود قاقم و خزاست زنرمی

هر صید که گردیده گرفتار به بندت

شد رشک فلک روی زمین تا که نشسته

برخاک هلال از اثر لعل سمندت

سودی ندهد جامه دیبا و برندت

دارد سر یغما شد من غمزه شوخت

اینک دل و جانی اگر این هست پسندت