بدوران مخور غم به دور آن می آر

بخد خور آسا خراسان گرفت

ز پیکان او یافت حظی دلم را

که گفتی که خطش ز پیکان گرفت

که غم ها برد می چودوران گرفت

چه خواهد دگر شحنه غم زمانه

اگر نیم جان بود جانان گرفت