دلی داشتم بود غمخوار جان

که غم ها برد می چودوران گرفت

چه خواهد دگر شحنه غم زمانه

اگر نیم جان بود جانان گرفت

ولی ترک مستی ز این آن گرفت

مرا بود چشمی از او بهره ور

ز بس اشک بارید طوفان گرفت