ولی ترک مستی ز این آن گرفت

چه خواهد دگر شحنه غم زمانه

اگر نیم جان بود جانان گرفت

دلی داشتم بود غمخوار جان

مرا بود چشمی از او بهره ور

ز بس اشک بارید طوفان گرفت

شه حسنش آهنگ تاراج کرد