تا قدر شب قدر وصالش نشناسی

ای دل نخوری محنت و اندوه که چندت

از یار و دیار ار ببریدند برندت

در تاری از آن طره فکندند به بندت

هر چیز که بینی ز زمانی و زمینی

تا مثل شوندت ز قفا جمله دوندت