دل بدریای غم افتاده خدا را یاران

لیک با آن همه آهن دلیت تاب کجاست

گفته بودم که خیال تو به بینم در خواب

شب ز سودای سر زلف توام خواب کجاست

تا خدای دل آن طره پرتاب کجاست

گیرم از چهره بر خلق بر افکند نقاب

چشم خفاش کجا مهر جهانتاب کجاست