عالمی بخشد به هر بنده جدا

مرده جان یابد چو او تلقین کند

مرغ جان ها با قفس ها برپرند

چونک بنده پروری آیین کند

کیست کو اندر دو عالم این کند

گر به قعر چاه نام او بری

قعر چه را صدر علیین کند