شمیم مشک تا تاری چه باشد پیش آن کاکل

که ماندلخت دل وزصاف اشک آبی زنم کویت

دل دیوانهام ملک ملامت را مسخر کرد

طریق مملکت گیری دلم آموخت ز ابرویت

عبیر و عنبر سارا کجا و زلف جادویت

ز تار موی شبرنگت نموده تیره روز ما

بفرما تا برافروزد فروغی شعله رویت