تو نمی دانی که هر که مرغ اوست

کفر او را جمله نور دین کند

خار عالم در ره عاشق نهاد

تا که جمله خار را نسرین کند

از سعادت بیضه ها زرین کند

بس کنم زین پس نهان گویم دعا

کی نهان ماند چو شه آمین کند