کاکل بسرت افسر و از غمزه سپاهت

افکندیم از پا به یکی غمزه و رفتی

باز آ که بود دیده امید براهت

این جان بودت کشور و دل باشدت اورنگ

بر زیرنشینان لوای غم عشقت

رحمی که ندانند دری غیر پناهت

آهو روش اسرار ره دشت جنون گیر