آتش آنست که اندر دل درویشان است

آن مغاکی که بود کوی خموشان نامش

دانی البته که او محفل درویشان است

آتش آن نیست که در وادی ایمن زدهاند

باید اسرار گهر سفت و درر بهر نثار

که نه هر سنگ و گلی قابل درویشانست