ز کنج بیضه تا رفتم پرم در دام افتادم

ترادوشینه بر لب جام و غیر اندر مقابل بود

مرا از رشک بر لب جان و می خونابه دل بود

بعمرم گر پرافشاندم همان در وقت بسمل بود

بگشتم صفحه روی زمین هر خطه پیمودم

بغیر از نقش زیبای تو یکسر نقش باطل بود