کز نوخطش انگیخت بسی فتنه به عالم

آنشوخ که با ما بسر کینه وری بود

استاد فلک در فن بیدادگردی بود

نبود عجبی آفت دور قمری بود

گفتی که بود سر و سهی چون قد دلبر

بر سر و کجا دسته گلبرگ طری بود