نبود عجبی آفت دور قمری بود

آنشوخ که با ما بسر کینه وری بود

استاد فلک در فن بیدادگردی بود

کز نوخطش انگیخت بسی فتنه به عالم

گفتی که بود سر و سهی چون قد دلبر

بر سر و کجا دسته گلبرگ طری بود

دارد به لبش نسبتی از لعل کی او را