زچوگانش که شدگوی خمش سرهای جانبازان

از آن می چون عجین شدخاک هرگل گلعذاری شد

چوبست از سبزه خط بر رخش پیرایه آن نوگل

طراوت میچکید ازسبزهاش باغ وبهاری شد

بروی گلرخان نقشی نشست ابروی یاری شد

چو زلفش شانه زد باد صبازان عنبر افشان باشد

وزید از تا مویش نفخه مشک تتاری شد