مدام از گردش چشم بتان ساغر زند اسرار

اگرشیر ژیان آمد در این صحرا شکاری شد

چوحسنش جلوه ای کرد ازلباس حسن معشوقان

فتادی یکطرف پروانه و یکسو هزاری شد

اگرچه پارسائی بودرند باده خواری شد