او میل شکار ما ندارد

نغز است ربیع و لیک آنی

چون تازه بهار ما ندارد

گل سر بکمند او نهاده

عمری است که از برش پیامی

پیکی بدیار ما ندارد

اسرار ز دست شد دل و یار