بود که گوشه چشمی بسوی ما گردد

گر آسمان دو سه روزی بمدعا گردد

نشستهام برهت روز و شب بامیدی

که خاک راه توام بلکه توتیا گردد

اگر تو زهر چشانی مرا بود تریاق