کیم نسیم بهاری گره گشاه گردد

اگر تو زهر چشانی مرا بود تریاق

وگر تو درد رسانی مرا دوا گردد

ز غنچه لبش ار عقده دلم نگشاد

همین نه بلبل دستانسرایت اسرار است

که بر سراغ تو در هر چمن صبا گردد