در الدموع حیث خطا طرفنا نثر

نور الجبین ام هو بالطور مضئه

زلف است بر عذار تو یا عود بر جمر

سرو قباپوش خطائی کند خرام

طاق است ابروی تو در آفاق بس بلند

وتر قسیکم فاصابت بلا و تر

ای آنکه تیر چشم تو از سر خطا نرفت