شیرین ز شکرخنده کنی کام جهانی

بر لطف تو است دیده اختر زده باز

بر همزده رشته جمعیت دلها

چون شانه بر آن زلف معنبر زده باز

ای غنچه دهان خنده بشکر زده باز

اسرار ز نظم تو چکد آب لطافت

گویا که در آن آب و هوا پر زده باز