ملک الحاج و ره کعبه که در ملت عشق

دو سه دشنام بپاداش دعا ما را بس

خون شد از رشک دلم شانه بزلفش که کشید

روز و شب عربده با باد صبا ما را بس

طوف این کوی خوش آئین و صفا ما را بس

تاجر عشقم و سرمایه من دین و دل است

گلرخان نقد یکی عشوه بها ما را بس