گرفتار قفس چونست حالش

خرابم کرد اگر چشمش نگهدار

خداوند از آسیب و زوالش

نمیپرسی که مرغی بود ما را

بهشت آندم بهشت از دست اسرار

که دید آدم فریب آن دانه خالش