حال دل عرضه نمائید بر پیر مغان

گر غریبم بسلامت برسد از سفرش

ای صبا گر روی از خطه چین زلفش

پرسش دل بنما بلکه بیابی اثرش

تا مگر یاد کند وقت دعای سحرش

بامیدی که سفر کردهام آید روزی

دمبدم آب زند چشم ترم رهگذرش