جهان گفتی از داد دیبا شدست

ببخشود بر وی جهان آفرین

یکی داد نو ساخت اندر جهان

که تابنده شد بر کهان و مهان

همان شاه بر گاه زیبا شدست

ز هر کشوری نامور مهتری

که بر سر نهادی بلند افسری