هرکه بجان میکشد بار دلی را بدوش

بر در پیر مغان باش کمین بنده ای

دست ادب بر میان حلقه فرمان بگوش

غاشیه دولتش خیل ملایک کشند

مشرب رندی کجا مرتبه زهد کو

طعن برندان مزن زاهد خودبین خموش

چون ز نکوجز نکو ناید و یک بیش نیست