مشرب رندی کجا مرتبه زهد کو

دست ادب بر میان حلقه فرمان بگوش

غاشیه دولتش خیل ملایک کشند

هرکه بجان میکشد بار دلی را بدوش

طعن برندان مزن زاهد خودبین خموش

چون ز نکوجز نکو ناید و یک بیش نیست

هیچ نکوهش مکن دیده بد بین بپوش