صد هزاران خار در سینه خلید

ناچریده از لبش شاخ شکر

دل هزاران عشوه او را چرید

ناشکفته از گلستانش گلی

گر چه جان از وی ندید الا جفا

از وفاها بر امید او رمید

آن الم را بر کرم ها فضل داد