حقه بازی ز دهان تو بیاموخت فلک

ای که ریزی بدل ریشم از آن حقه نمک

جلوه گر چون بخرامی تو بود ذکر ملک

بهر پاس تو زهر چشم یدالله معک

یک طرف ریخته از بی گنهان خون و ز مکر