آخر اندر غار در طفلی خلیل

یک شبی بگذشت با تو شد پلید

چرب و شیرین از غذای عشق خور

تا پرت برروید و دانی پرید

از سر انگشت شیری می مکید

آن رها کن آن جنین اندر شکم

آب حیوانی ز خونی می مزید