بتار چنگ زدم و چنگ و تار سبحه گسستم

دهید شیشه صهبای سالخورده بدستم

کنون که شیشه تقوای چند ساله شکستم

کتاب و خرقه و سجاده رهن باده نمودم

فتاده لرزه بر اندام من ز جلوه ساقی

خدا نکرده مبادا فتد پیاله ز دستم

مرا به گل چه سر و کار کز تو بشکفدم دل