نداشت کعبه صفائی به پیش درگهش اسرار

مرا بباده چه حاصل که از نگاه تو مستم

بخود چو خویش بگویم توئی ز خویش مرادم

اگرچه خویش پرستم ولی زخویش برستم

از آن گذشتم و احرام کوی یار ببستم