ز تاب گیسوی آن ماه عالمتاب بیتابم

خوشا وقتی که در کنج قفس ریزد پر و بالم

چو تار طره شمع شب افروزم شده روزم

مثال خال مشکین غزالم تیره احوالم

وز آن برگشته مژگان سیه برگشته اقبالم

چو عمری شد ره پیر قدح پیمانه پیمایم

ز خون پیمانه پرزین گنبد میناست مینالم