عکس او بود هر آنی که بدویار شدم

چنگ در دامن دلدار زدم دوش بخواب

بود دستم بدل خویش که بیدار شدم

آب هر روی جمیلی و جمالش نم و یم

هر خم زلف که بر گونه گلگونی بود

دام صیاد ازل بود گرفتار شدم

شیشه باده بده تا شکنم شیشه نام