شیشه باده بده تا شکنم شیشه نام

عکس او بود هر آنی که بدویار شدم

هر خم زلف که بر گونه گلگونی بود

دام صیاد ازل بود گرفتار شدم

بیخودم کن که ملول از سرودستار شدم

سالها بود که اسرار بمارخ ننمود

شکرلله که دگر محرم اسرار شدم