حالیا شور تو از چرخ فزون آوردیم

نامد اندر خور سلطان غمت کشور عقل

رو از این خطه سوی ملک جنون آوردیم

گرچه دردی کش گردون شدمی روز نخست

پر دلی بین که باین نوسفری در ره دوست

رو در آغاز باین دجله خون آوردیم

آخر آن آهوی وحشی نشدی رام بما