آخر آن آهوی وحشی نشدی رام بما

حالیا شور تو از چرخ فزون آوردیم

پر دلی بین که باین نوسفری در ره دوست

رو در آغاز باین دجله خون آوردیم

با همه رنج که بردیم و فسون آوردیم

شیئی لله زدم اسرار بهر درنگشود

عاقبت روی طلب سوی درون آوردیم