اندر بیان بدیع معانی حکمتت

آن بحر بیکران و پر از لولو ثمین

پیشت خرد زدانش اگردم زند چنانست

کاید مگس بعرصه عنقا کند طنین

چون در شکر حلاوت و شهد اندر انگبین

از شوق ذروه تو فلاطون فیلسوف

مست و خراب بوده و چون باده خم نشین