ترسم این دلق ملمع که تو داری اسرار

خرمن مه بجوی خوشه پروین بدو جو

جز به آن مطلع انوار که دید و که شنید

که بود مهر درخشنده قرین با مه نو

می فروشش بیکی جرعه نگیرد بگرو