تا سر رود بسر رو و تا پا بپا بپو

از باده مغز تر کن و آن یار نغز جو

بر نقش ما سوا خط بطلان بیا بکش

از لوح دل محبت اغیار رو بشو

یاران ز باده سرخوش و در سر ترا خمار