وین هلال ابرویش از مهر و مه برتر زده

آنهمه غوغا که در محشر شود نبود عجب

شورش از سودای زلفش در سر محشر زده

در فلک خرگاه مهر از ماه بالاتر زنند

طوطی گویای اسرارم شکرریزی کند

گوئی از نوش لبت منقار در شکر زده