که چنین شدی بدآموز ترا بحق اسرار

که ز تاجور فقیری بنهم بسر کلاهی

تو مزن مرا بخنخر تو مرا مران از این در

که بجز در تو دلبر نبود مرا پناهی

که ز حال او نپرسی ز نسیم صبحگاهی