به شکرین سخنی کن علاج تلخی کامی

چه می شود اگر از عین لطف و بنده نوازی

فتد نظر به عنایت ز خواجه به غلامی

نشد نصیب نه سیب زنخ نه شربت لعلت

بپاسبان حرم از ره ثواب بگوئید

که تا بکی بنشیند کبوتری لب بامی

بیاد خسته دلی ده بباد نفخه زلفی