تو بنمای آن چهره آتشین

ز پاکنده نام را بشکنم

ملولم از این خرقه و طیلسان

که بتها است در آستینم نهان

که آتش فتد در بت و آستین

چه آتش که از خود ستاند مرا

نه از غیر تنها رهاند مرا