آه می دانم که روزی روزگاری می رسد

بشمرم این لحظه ها را تا سه! دو! یک! ... ناشناس

می رسد می پرسم ای خوب جنوبی کیستی؟

خیره می ماند و می گوید که: مو؟ یک ناشناس

می رویم آن سوتر از غمها من و ... یک ناشناس