که تسکین می دهد چشمت غم جانسوز تبها را

به یک پلک تو می بخشم تمام روزها و شبها را

بخوان! با لهجه ات حسی عجیب و مشترک دارم

فضا را یک نفس پر کن به هم نگذار لبها را

به دست آور دل من را چه کارت با دل مردم!