به دست آور دل من را چه کارت با دل مردم!

که تسکین می دهد چشمت غم جانسوز تبها را

بخوان! با لهجه ات حسی عجیب و مشترک دارم

فضا را یک نفس پر کن به هم نگذار لبها را

تو واجب را به جا آور رها کن مستحبها را

دلیل دل خوشیهایم! چه بغرنج است دنیایم!

چرا باید چنین باشد؟ ... نمی فهمم سببها را