وگرنه باز هم بنا نمیشد آشیانه ها

چگونه می رود به سمت بیکرانه ها

که ابر گریه می کند برای رودخانه ها

پرنده غافل است از اینکه تندباد می رسد

و این چنین که این همه ز عشق رنج می برند

مرا غم تو می کشد در آتش بهانه ها

چراغ و چشم آسمان! ستاره ها تو، ماه،تو