مرا غم تو می کشد در آتش بهانه ها

پرنده غافل است از اینکه تندباد می رسد

وگرنه باز هم بنا نمیشد آشیانه ها

و این چنین که این همه ز عشق رنج می برند

چراغ و چشم آسمان! ستاره ها تو، ماه،تو

پس از تو تار می شود شب تمام خانه ها

اگر چه زخم می زنی ولی ترا نوشته اند